شمال غــــزل
ــــــــــــــــــ
ستاخو په سرباندې په مړینه هم شمله پرته وه
د شمعې پښو ته دې پتنګه جنازه پرته وه
چې ناویتوب ته یې د سره تپوسل هم نۀ وه
دا خو یې لاس ته کــړه نۀ وه ،هتکړه پرته وه
یاد دې شې ما ستا د واده"سهره" لیکلې نۀ وه
خو خفه نۀ شې ماته خپله مرثیه پرته وه
زمونږ تر مینځ دیوالِ چین وۀ،نۀ واګا نۀ ډیورنډ
زمونږ تر مېنځه د انسان په نوم رشته پرته وه
د دې تصویر د فنکار ګوتو کښې د کاڼي زړۀ وۀ
یوه ماشومه وه د مړې مور په سینه پرته وه
هغه کمــــــره ،هغه زما د کتابونو کمــــــره
د مرګ نه پس مې خوب لیدۀ ورته تاله پرته وه
د ژوند په بابله په دوۀ زړۀ کښې رالوې شوے یمه
چې د کټ سر ته مې کتاب هم تماچه پرته وه
شماله خوب وینم هغۀ ورغوي اور اخستے
زما په زړه چې به د کومې دلاسه پرته وه
ــــــــــــ رضوان الله شمــــال! ـــــ
Comments
Post a Comment
Thanks for visiting Pashto Times. Hope you visit us again and share our articles on social media with your friends.